Το Εθνικό Θέατρο γύρισε νοερά στο 1955 για να αποχαιρετήσει έναν θρύλο της σκηνής — τη Μάρω Κοντού. Η βραδιά μνήμης μετατράπηκε σε μια ζεστή αναδρομή, καθώς φωτογραφίες και βιντεοληπτικό υλικό από τα πρώτα χρόνια της καριέρας της θύμισαν στο κοινό εκείνες τις καθοριστικές παραστάσεις που έκαναν την ηθοποιό πραγματικά αγαπητή.
Συνάδελφοι και θαυμαστές διαδέχονταν ο ένας τον άλλον στο βήμα, μοιραζόμενοι αναμνήσεις από το έργο και την ανθρώπινη καλοσύνη της Μάρως Κοντού. Ακούστηκαν αποσπάσματα από τους ρόλους της, στη σκηνή προβλήθηκαν στιγμές από θεατρικές παραστάσεις, ενώ το κοινό δεν έκρυψε τα δάκρυα και το θερμό του χειροκρότημα — ένας αποχαιρετισμός που ήταν ταυτόχρονα επίσημος και βαθιά προσωπικός.
Η συμβολή της στην εθνική δραματουργία και στη διαμόρφωση νέων γενεών ηθοποιών παραμένει στη μνήμη ως ένας διαχρονικός φάρος. Η βραδιά υπενθύμισε ότι η διατήρηση των αρχείων και οι επαναπροβολές παλαιών παραστάσεων βοηθούν τους νεότερους θεατές να κατανοήσουν γιατί ακριβώς αυτά τα ονόματα αποτελούν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.
